ปรัชญาตะวันตก หมายถึง แนวความคิด หลักการ ความรู้ทางปรัชญาที่เกิดขึ้นในซีกโลกตะวันตกทั้งหมด  ซึ่งนักปรัชญาเมธีเชื่อชาตินั้นๆ ทางซีกโลกตะวันตกได้คิดค้นขึ้น  ก่อให้เกิดขึ้นหรือตั้งสำนักขึ้น  นักปรัชญาสื่อต่อจากอแนกซิแมนเดอร์ คือ อแนกซิมีนิส  กล่าวว่า อากาศ คือ จุดกำเนิดของทุกสิ่งทุกอย่างและยังกล่าวต่อไปอีกว่า  มีสสารชนิดหนึ่งเกิดขึ้นนอากาศเพราะการกลั่นตัวโนวิธีนี้สิ่งที่ธาเลสถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นกลายเป็นกฎพื้นฐาน  ซึ่งยังคงมีความสำคัญอยู่อย่างเดิมของพัฒนาการของชีวิต  และพื้นฐานลึกลงไป  จึงมีกฎอนุรักษ์คือ  “กฎดำรงไว้ของสสาร แรง และพลังงาน”  ว่าไม่มีการสูญหายไปจากโลกนี้ และกลายเป็นกฎขั้นพื้นฐานในการพัฒนา วิชาฟิสิกส์ในเวลาต่อมา  นอกจากนักปรัชญาดังกล่าวแล้ว ยังมีนักปรัชญาคนอื่นๆ อีกหลายท่านซึ่งมีทัศนะแตกต่างกันไป เช่น  เฮราคลีตุส  กล่าวว่า  ปฐมธาตุควรเป็นไฟมากกว่า  เพราะไปเป็นพลังงานในตัวเอง จะแปรสภาพตัวเองเป็นอะไรก็ได้และความจริงก็แปรสภาพตัวเองอยู่ตลอดเวลา  ปาร์เมนีเด็ส แย้งว่า การเปลี่ยนแปลงทั้งหลายล้วนแต่เป็นมายา  มิได้มีจริง  สภาพอันแท้จริงของสิ่งทั้งปวงคือ การอยู่นิ่งและธาตุแท้หรือปฐมธาตุของสิ่งทั้งปวงคือ  ดิน   เอ็มเปโดเคลส์  ได้นำความคิดของทุกฝ่ายมารวมเข้าด้วยกันและมีทัศนะว่าปฐมธาตุมี 4 อย่าง  คือ  ดิน  น้ำ  อากาศ และไฟ  สิ่งต่างๆ ทั้งหลายเกิดจากการรวมตัวของธาตุ 4 ในอัตราส่วนต่างๆ กัน  โดยปกติแล้วมักจะถือกันว่า  ปรัชญาตะวันตกเริ่มก่อตัวขึ้นประมาณ 600 ปี ก่อนคริสตศักราช และเมื่อเกิดขึ้นก็ได้มีความเจริญ  วิวัฒนาการทางด้านความรู้  ความคิดเรื่อยมาจนกระทั่งปัจจุบัน ปรัชญาตะวันตกแบ่งยุคได้ดังนี้

 

 

Comments are closed.