ปรัชญาตะวันตก ยุคโบราณ  จากการศึกษาย้อนหลัง ไปอย่างน้อยที่สุดในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตศักราชต่อเนื่องกันมาจนถึงปัจจุบันต้องถือว่านักปรัชญาคนแรกของกรีซ คือ ธาเลส  เหตุผลที่ส่งให้เป็นปรัชญาคนแรกของกรีก ก็เพราะว่าเป็นคนแรกที่อธิบายเรื่อง จุดกำเนิดของโลกโดยใช้เหตุผลตามธรรมชาติ ไม่มีเรื่องของเทววิทยาเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยธาเลส กล่าวว่า ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากน้ำ ซึ่งเป็นคำอธิบายที่วางพื้นฐานอยู่ที่การค้นหาซากสัตว์ทะเล กลายเป็นหิน  ที่เขาค้นพบในบริเวณพื้นดินอยู่ห่างจากฝั่งทะเลมาก  การที่ธาเลสให้คำอธิบายเรื่องจุดกำเนิดโลกโดยไม่มีเทววิทยาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเลยนั้น  สาเหตุส่วนหนึ่งมาจากข้อเท็จจริงที่ว่า โลกที่เขาอยู่ตั้งอยู่ในบริเวณชายฝั่งทะเลของเอเชียไมเน่อร์   ห้อมล้อมด้วยประชาชนหลายชาติ  ซึ่งอารยธรรมสูงกว่าของกรีซ ชาติต่างๆ เหล่านั้นมีคำอธิบายในปัญหาเรื่องจุดกำเนิดของโลกทางเทววิทยา  แตกต่างไปจากคำอธิบายของชาวกรีซในสมัยนั้น  ลูกศิษย์ของธาเลสผู้สร้างทฤษฎีต่อจากเขาคือ อแนกซิแมนเดอร์ แห่งไมเลตุส เป็นผู้พยายามให้คำอธิบายเรื่องจุดกำเนิดและพัฒนาการของโลกอย่างละเอียด  ทฤษฎีของ อแนกซิแมนเดอร์ กล่าวว่าโลกพัฒนามาจากอไพรอน  ซึ่งมีสภาวะเป็นทั้งอนันต์ และนิรันดร  อแนกซิแมนเดอร์สร้างทฤษฎีพัฒนาการของสิ่งมีชีวิตอย่างละเอียดยิ่งขึ้นไปอีก  ทฤษฎีของอแนกซิแมนเดอร์ กล่าวว่า “ชีวิตมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับความชื้นและมีจุดกำเนิดอยู่ในท้องทะเล สิ่งแท้จริงมีอยู่ 2 อย่างคือ  สสารและจิต  ทำให้ปรัชญาของเขากลายเป็นทวิวาท จากการที่เขาทำเรื่องของจิตเข้ามาสู่ระบบปรัชญานี้เองทำให้นักปรัชญายุคหลังได้สนใจศึกษาสภาพของจิตของมนุษย์อย่างกว้างขวาง  และมนุษย์กลายเป็นศูนย์กลางการศึกษาและความสนใจ

Comments are closed.